News
2026 Article in the Eindhovens Dagblad - 01 May 2026
by Anneke van Wolfswinkel
Reis door ruimte en tijd bij Nasty Alice
Er is geen spatje kleur te bekennen In de Elndhovense galerie Nasty Allee. Toch voeren de foto's van Thom Puckey en de tekenlngen van Eliot Allsop je mee naar andere werelden. De expositie Is een mijlpaal In de geschledenis van de galerie.
Anneke van Wolfswinkel Eindhoven
Sinds de galerie in de schaduw van het PSV-stadion recent is opgeknapt, zijn de muren spierwit en is de vloer diep antracietkleurig. De kleur moet van de kunst komen die galeriehouder Sebastiaan Dijk er toont: van kunstenaars als Jeroen Duijf, So de Jong. Karin Hoogesteger of Hanneke Giezen. Maar als je nu de galerie binnenstapt, sta je in een wereld van grijstinten. Thom Puckey (77) is bekend geworden met realistische beelden van wit marrner. Talloze malen beeldde hij een naakte, jonge vrouw af met een wapen in haar hand. Jaren geleden kreeg Dijk les van hem op de kunstacademie, en hij bewaart goede herinneringen aan zijn docent. Hij hoefde dan ook geen seconde na te denken toen Puckey hem vroeg of hij zijn nieuwe werk in diens galerie in Eindhoven kon presenteren. Geen sculpturen, maar foto's: sinds een paar jaar is hij gegrepen door analoge fotografie. • Puckey had nog cen verzoek: of hij zijn werk mocht combineren met dat van Eliot Allsop (58), een kunstenaar die hij bewondert maar niet persoonlijk kent en die vaker bij Dijk heeft geexposeerd. Als je goed naar een tekening van Allsop kijkt, begrijp je die bewondering meteen. Zijn tekeningen meten meestal maar 8 bij 8 centimeter, en zijn opgebouwd uit minuscule podoodstipjes. • Maar wat hij afbeeldt is huiveringwekkend en niet te bevatten. Eén serie bestaat uit negen verschillende tekeningen van atoombomexplosies. De minitueus uitgewerkte paddenstoelwolken zijn adembenemend om te zien en boezemen tegelijk angst in. • Op andere tekeningen richt Allsop zijn blik op het heelal. Met zijn fabelachtige techniek tovert hij sterren tevoorschijn uit het zwart, zoomt hij in op de ringen van Saturnus of vangt hij een complect sterrenstelsel op een oppervlakte van 10 bij 10 centimeter.
Puckey is een zeer ervaren kunstenaar, maar pas recent heeft hij de overstap gemaakt naar fotografie. Vrouwen zijn nog steeds zijn voomaamste onderwerp, maar ze zijn niet langer in steen gebeiteld; door zijn spel met negatieven die hij over elkaar heen legt, zijn ze ongrijpbaar, opdoemend en weer vervagend als in een droom. Hij werkt analoog en maakt de afdrukken zelf. Eindeloos schaaft hij eraan voordat hij tevreden is. De kunstenaar woont een deel van het jaar in Toscane. In zijn foto's verwerkt hij ook afbeeldingen van Toscaanse renaissancekunst waarin vrouwelijke heiligen figureren, en de dichte srruikgewassen die hij in de streek aantreft. De vrouwen die hij creëert staan voor iets mythisch; iets dat doet denken aan lang vervlogen tijden, aan hekserij en sjamanisme, aan culturen waarin de natuur nog vol van magie en mysterie was. Bij beide kunstenaars vervaagt het begrip tijd. Puckey vermengt het heden met een vervlogen verleden waarin christelijk-religieuze en heidense rituelen in elkaar overvloeien. Concreet wordt het nooit en een boodschap draagt hij niet uit: zijn beelden lijken losgezongen van de tijd. Bij Allsop hangt ons de totale vemietiging door de atoombom boven het hoofd; tegelijk besef je bij de tekeningen van de kosmos dat de mens, om met Lucebert te spreken, een broodkruimel is op de rok van het universum. Afgelopen februari deed Dijk, die zijn galerie in 2012 begon, voor het tweede jaar mee aan Art Rotterdam. Daarvoor worden alleen de beste galeries geselecteerd. Dat Puckey, die een indrukwekkende staat van dienst heeft, Galerie Nasty Alice benaderde om zijn nieuwe fotowerk te laten zien, bevestigt maar weer dat de galerie klaar is voor de eredivisie van de Nederlandsc kunstwereld. • Let's pretend It's not the end of the world, tot en met 31 mel, Galerie Nasty Alice, Eindhoven
Journey through space and time at Nasty Alice
There is not a speck of color to be seen in the Eindhoven gallery Nasty Allee. Yet the photos by Thom Puckey and the drawings by Eliot Allsop transport you to other worlds. The exhibition is a milestone in the history of the gallery.
Anneke van Wolfswinkel Eindhoven
Since the gallery in the shadow of the PSV stadium was recently renovated, the walls are pure white and the floor is deep anthracite. The color is supposed to come from the art that gallery owner Sebastiaan Dijk displays there: by artists such as Jeroen Duijf, So de Jong, Karin Hoogesteger, or Hanneke Giezen. But when you step into the gallery now, you find yourself in a world of shades of gray. Thom Puckey (77) became known for realistic images of white marble. Countless times he depicted a naked young woman with a weapon in her hand. Years ago, Dijk was taught by him at the art academy, and he has fond memories of his teacher. He therefore did not have to think twice when Puckey asked him if he could present his new work in his gallery in Eindhoven. Not sculptures, but photographs: for a few years now, he has been captivated by analog photography. • Puckey had one more request: whether he could combine his work with that of Eliot Allsop (58), an artist he admires but does not know personally and who has exhibited with Dijk on several occasions. If you look closely at a drawing by Allsop, you immediately understand that admiration. His drawings usually measure only 8 by 8 centimeters and are made up of tiny dots. • But what he depicts is chilling and incomprehensible. One series consists of nine different drawings of atomic bomb explosions. The meticulously detailed mushroom clouds are breathtaking to behold and inspire fear at the same time. • In other drawings, Allsop focuses his gaze on the universe. With his fabulous technique, he conjures stars from the blackness, zooms in on the rings of Saturn, or captures an entire galaxy on a surface of 10 by 10 centimeters.
Puckey is a highly experienced artist, but he has only recently made the switch to photography. Women are still his primary subject, but they are no longer set in stone; through his play with superimposed negatives, they are elusive, emerging and fading again as in a dream. He works analogously and makes the prints himself. He endlessly refines them before he is satisfied. The artist lives in Tuscany for part of the year. In his photographs, he also incorporates images of Tuscan Renaissance art featuring female saints, and the dense shrubbery he finds in the region. The women he creates represent something mythical; Something reminiscent of long-gone times, of witchcraft and shamanism, of cultures in which nature was still full of magic and mystery. With both artists, the concept of time blurs. Puckey blends the present with a bygone past in which Christian religious and pagan rituals flow into one another. It never becomes concrete, and he conveys no message: his images seem detached from time. With Allsop, total annihilation by the atomic bomb hangs over our heads; at the same time, looking at the drawings of the cosmos, you realize that man is, to use Lucebert's words, a breadcrumb on the skirt of the universe. Last February, Dijk, who started his gallery in 2012, participated in Art Rotterdam for the second year. Only the best galleries are selected for this. The fact that Puckey, who has an impressive track record, approached Galerie Nasty Alice to show his new photographic work confirms once again that the gallery is ready for the top league of the Dutch art world. • Let's pretend It's not the end of the world, until 31 May, Galerie Nasty Alice, Eindhoven
19 APRIL – 31 MAY 2026 LET’S PRETEND IT’S NOT THE END OF THE WORLD THOM PUCKEY . ELIOT ALLSOP . GALERIE NASTY ALICE
This exhibition showcases the work of two artists who transcend the boundaries of time and chronology.
Galerie Nasty Alice is pleased to announce Let’s pretend it’s not the end of the world, a duo exhibition by Thom Puckey and Eliot Allsop.
You are very welcome at the opening on Sunday 19 April 3 – 5 pm.
Thom Puckey (1948), born in Bexleyheath, England, currently lives and works in Amsterdam and Tuscany (Italy). Puckey studied in Engeland and completed various studies before graduating with a Master of Fine Arts from the Royal College of Art. From 1973 to 1981, Puckey worked as a performance artist, as part of the duo Reindeer Werk, together with Dirk Larsen. Thom Puckey exhibited worldwide at leading galleries, museums, and at art fairs, including Stedelijk Museum (Amsterdam) and Museo Centro Luigi Pecci (Prato, Italy). Puckey’s work is included in numerous international museum and private collections, and his commissioned public sculptures are prominently featured in various cities across the Netherlands.
Thom Puckey moved during the last few years from figurative sculpture to the complexity of analogue photography, though his fundamental image-making concerns remain the same as they ever have been. Devoting now most of his time to the exciting and exacting studio and darkroom processes, he creates his photographic works in concentrated, risky and complicated ways. ‘What is to be photographed’ is no longer the real point in a whirlwind of analogue technicalities, multi-camera set-ups, real and projected imagery, long exposures, multi-exposures, mysteries of light and time as registered in real chemical changes on negative film. The female presence, a constant in his marble and bronze sculptures, takes on a new identity. She can appear dangerous, obscure, sacred, mythical, magical, otherworldly – through the unpredictable magic of his processes, Thom Puckey embeds her into deformations of renaissance paintings and dark Tuscan undergrowth. The images are born, grow, transmute and metamorphosise into multi-layered works, often approaching the condition of painting. And sometimes they appear with an unexpected clarity, echoing the unnerving quality of his earlier sculptures. He feels no need for colour – the intensity of his monochrome brightnesses and darknesses is more than enough, as was the intensity of his white marble a few years ago.
In Eliot Allsop’s most recent work, the physical scale of his drawings is in inverse proportion to the magnitude of the subjects. Allsop renders the unfathomable – the structure of galaxies, the mechanics of stars and the terrifying reality of nuclear detonations within a remarkably intimate dimension. Eliot invites the viewer to come close, transforming a global or cosmic event into a private, quietly unsetting encounter. This creation of intense images of the infinite, focusing on minute individual marks in the context of vastness forms a space to explore the blackness of graphite, an allotrope of carbon, born within a star and infinitely old. Mirror to our own inner space, itself as vast and unknowable as the cosmos.
01-03-2026 Interview/article in the newest issue of the Dutch art magazine Tableau
Duo interview with Thom Puckey and Elisabet Stienstra, by Véronique Hoedemakers in the newest issue of the Dutch art magazine Tableau DE TIJD LEERT JE BETER KIJKEN’